یک رسانه بریتانیایی در گزارشی از خسارتهایی گفت که ادامه محدودیتهای اینترنتی در ایران به بار آورده است.
۷۷ مطلب
یک رسانه بریتانیایی در گزارشی از خسارتهایی گفت که ادامه محدودیتهای اینترنتی در ایران به بار آورده است.
قطع اینترنت در ایران یکی از کمصداترین اما آسیبپذیرترین بخشهای اقتصاد هنر را نشانه گرفته است؛ گالریهای هنری که حیاتشان بیش از هر چیز به ارتباطات، اطلاعرسانی و دیدهشدن وابسته است، این روزها بهواسطه قطعی اینترنت، بسیاریشان عملاً تعطیل شده یا با حداقل رونق به کار خود ادامه میدهند.
برخی افراد و جریانات هستند که بر طبل تداوم قطعی اینترنت میکوبند. طاهری آکردی، دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر یکی از همین افراد است که سکوهایی چون تلگرام، واتساپ و اینستاگرام را زمینهساز بحران اخیر دانسته و خواستار تداوم محدودیتهای اینترنتی میشود.
علیاصغر شفیعیان از اتصال تدریجی اینترنت در روزهای آتی خبر داد.
فرزند پزشکیان اعلام کرد که «من هم مثل شما اطلاع ندارم که اینترنت چه زمانی به حالت عادی برخواهد گشت. امیدوارم هر چه زودتر این اتفاق بیفتد.» آخرین اخبار از وزارت ارتباطات اما نشان میدهد این وزارتخانه در حال برقراری مجدد دسترسی کاربران به اینترنت بینالملل است، اما تثبیت این دسترسی به جهت پیچیدگیهای فنی نیازمند زمان است.
پژوهشگر شبکه و امنیت اطلاعات گفت: «اینکه بعضیها از چند پروکسی بهصورت همزمان استفاده میکنند محتمل است، اما چنین روشهایی نهتنها برای کاربران عادی ضروری نیست، بلکه میتواند بهدلیل پیچیدگی، احتمال خطا را بالا ببرد و حتی امنیت را کاهش دهد.
بابک زنجانی در توئیتی درباره موضوع قطع اینترنت در ایران نوشت: تفکرات اشتباه در زمینه قطع اینترنت، در واقع پاککردن صورت مسئله است؛ همان نگاه ناکارآمد دهه ۶۰ به ممنوعیت ویدئو.
یکی از مهمترین و نگرانکنندهترین پیامدهای این وضعیت، تضعیف جدی مرجعیت رسانهای در کشور است؛ مرجعیتی که سالها برای شکلگیری آن هزینه شده و امروز در معرض فرسایش و بیاعتباری قرار گرفته است.
معاون امنیتی انتظامی وزارت کشور درباره بازگشت اینترنت به شرایط عادی توضیح داد.
دبیر اسبق شورای عالی فضای مجازی گفت: حکومت باید متناسب با تحولات تکنولوژیک و تغییرات و تحولات رفتار اجتماعی و اقتصادی جامعه، ابزارهای خود را آماده و مجهز کند تا بتواند حکمرانی بدون قطع کردن خدمات ضروری را انجام دهد. قطع کردن ارتباطات صرفاً یک ابزار است که به نظر میرسد تا دو یا سه سال آینده بیشتر در اختیار حکومتها نباشد، بنابراین باید ازهماکنون تمهیداتی برای مدیریت مسائل امنیتی با وجود ارتباط اندیشیده شود.
