۹۰۲ مطلب
این گزارش نشان میدهد سیاست خارجی دونالد ترامپ در دولت دوم، ترکیبی از معاملهمحوری و غیرقابلپیشبینیبودن است که برندگان و بازندگان روشنی ساخته است. چین، عربستان سعودی، سوریه، آرژانتین و پاکستان توانستهاند با تطبیق با منطق معاملهای ترامپ امتیاز بگیرند، اما ونزوئلا، آفریقای جنوبی، کانادا و هند زیر فشار تعرفهها، تحریمها یا تنشهای سیاسی قرار گرفتهاند. تصویر کلی، جهانی با روابط ناپایدار، فشار ابزاری و اولویتدادن به منافع مقطعی آمریکاست.
عربستان سعودی در شاخص آمادگی هوش مصنوعی دولتی رتبه نخست را در خاورمیانه کسب کرد.
«استراتژی امنیت ملی ۲۰۲۵ آمریکا» بازگشت رویکرد «اول آمریکا» و احیای مونروئیسم در قالب «اصل ترامپ» است؛ تمرکز بر امنیت درونمرزی و حوزه کارائیب، کاهش تعهدات جهانی و تنزل جایگاه راهبردی خلیج فارس. این سند عبور از «اصل کارتر» یعنی حفاظت مطلق و گذار به «حفاظت اقتصادی» و معاملهمحور را اعلام میکند. همزمان با عقبنشینی نظامی، آمریکا روابط اقتصادی و سرمایهگذاری را تقویت میکند و این تغییر، کشورهای خلیج فارس را به بازتعریف گزینهها و مسیرهای جدید وادار میسازد.
ملک فیصل در حالی که خم شده بود تا برادرزادهاش را ببوسد، سه بار پشت سر هم هدف قرار گرفت.
نقش خاورمیانه در راهبرد آمریکا دستخوش تغییرات بنیادین شده است. با کاهش اهمیت نفت و تهدید تروریسم، همراه با هزینههای سنگین مداخلات طولانی، فشار افکار عمومی و محافل فکری برای خروج یا کاهش حضور واشنگتن افزایش یافته است. همزمان، قدرتهای منطقهای و جهانی در حال بازتعریف نقش خود هستند و روایت «خروج آمریکا» به ابزاری برای سنجش رفتار چین و سایر رقبا تبدیل شده است.
عربستان پیشبینی کرد پیشبینی میشودکه سرعت باد با تشکیل ابرهای رعد و برقدار و بارانزا به بیش از ۵۰ کیلومتر در ساعت برسد و باد بر فراز خلیج فارس با جهت شمال غربی به سمت شمال این کشور بوزد. این کشور از شهروندان خواست تا مراقب باشند و از مکانهایی که احتمال وقوع سیل میرود، دوری کنند.
اقدام یک کافه در عربستان در ارائه آبجو به سبک کشورهای اروپایی جنجالهای فراوانی در این کشور برپا کرده است.
نشست جنجالی ترامپ و محمد بن سلمان صحنه تضاد رفتاری دو رهبر بود: ترامپ عصبی و پرخاشگر و بن سلمان آرام و حسابشده. متن گزارش نشان میدهد ولیعهد سعودی پس از سالهای سرکوب، جنگ یمن و حاشیهنشینی پس از قتل خاشقجی، اکنون با چهرهای محتاطتر و دیپلماتیکتر بازگشته و در پی تثبیت جایگاه جهانی خود است. او ضمن تأکید بر رابطه بلندمدت با آمریکا، از نفوذش بر ترامپ برای پیشبرد توافقهای تجاری و مداخله در بحران سودان بهره برد و سفرش با آزادی یک زندانی دوتابعیتی پایان یافت.
سیاست خارجی ترامپ بیش از هر زمان بر معاملات اقتصادی، فشارهای یکجانبه و توافقهای کوتاهمدت متمرکز شده است؛ رویکردی که مسائل راهبردی کلان را به حاشیه رانده و قدرت چانهزنی کشورهایی مانند عربستان و چین را افزایش داده است. مداخلهجویی در پروندههایی چون ونزوئلا، تمرکز نیروی دریایی آمریکا را از اولویتهای حیاتی مانند مهار چین دور کرده و در داخل نیز انتقادهایی درباره بیتوجهی او به مشکلات اقتصادی مردم برانگیخته است.
تجربه جنگ هم به ما می گوید باید برای رویارویی آماده بود و شانسی برای توافق با امریکایی که اسراییل آن را هدایت می کند وجود ندارد.
