۳ مطلب
این گزارش نشان میدهد شعار «اول آمریکا» که زمانی با وعده مهار مداخلهجویی و پایان جنگهای بیپایان مطرح شد، بهتدریج توسط نئومحافظهکاران و جنگطلبان بازتعریف شده است. از بولتون و روبیو تا ونس و هگست، این مفهوم از پرهیز از جنگ به توجیه مداخله نظامی تغییر یافته است. ترامپ نیز با فاصلهگرفتن از وعدههای اولیه، اجازه داده «اول آمریکا» به نقابی تازه برای همان سیاست کهنه مداخلهجویی تبدیل شود.
پنج ماه پس از آغاز دوره دوم ترامپ، شکاف در جناح راست آمریکا بر سر ایران و سیاست خارجی عمیقتر شده است. تاکر کارلسون با انتقاد شدید از نئوکانها و مارک لوین، جنگطلبی آنها علیه ایران را «دروغی قدیمی» خواند و هشدار داد که این جریان بهدنبال به دام انداختن ترامپ در جنگ است. کارلسون، با حمایت چهرههای ضدجنگ، اکنون به پرنفوذترین صدای محافظهکار مخالف مداخلات نظامی تبدیل شده است.
مارک لوین و همفکرانش بر این باورند که ایران تهدیدی فوری است و باید هر طور که شده از دستیابی به سلاح هستهای جلوگیری شود. این دیدگاهها در تضاد با ارزیابیهای اطلاعاتی آمریکا قرار دارد که ایران را فاقد برنامه هستهای فعال میداند. تاکر کارلسون این ادعاها را دروغ میداند و هشدار میدهد که گزینههای نظامی در نهایت به تشدید بحران و پیوستن ایران به باشگاه هستهای میانجامد.
