پارلمان اروپا روز پنجشنبه با ادعاهای حقوق بشری، یک قطعنامه ضدایرانی دیگر صادر نمود.
۱۹۷۰ مطلب
پارلمان اروپا روز پنجشنبه با ادعاهای حقوق بشری، یک قطعنامه ضدایرانی دیگر صادر نمود.
«امانوئل ماکرون» رئیسجمهور فرانسه روز چهارشنبه از اروپا خواست ضمن کاهش وابستگیهای خود، بهدنبال شراکتهای تجاری متوازن، متقابل و سودمند بروند.
استارتاپ «ERC System» مستقر در مونیخ، نخستین پرواز آزمایشی عمومی یکی از بزرگترین هواپیماهای برقی عمودپرواز و فرود عمودی (eVTOL) در اروپا را انجام داد. این نمونه اولیه که «رومئو» نام دارد و ۲.۷ تُن وزن دارد، برای مأموریتهای حمل بار سنگین طراحی شده است؛ از جمله انتقال بیماران و پشتیبانی لجستیکی نظامی.
شهر زاکوپانه در لهستان، میزبان بزرگترین هزارتوی برفی اروپا است. این هزارتو که برای نخستین بار در فصل زمستان ۲۰۱۵–۲۰۱۶ با مساحتی ۲۵۰۰ متر مربع راهاندازی شد، اکنون با وسعت ۳۰۰۰ متر مربع، به بزرگترین هزارتوی برفی اروپا تبدیل شده است.
نویسنده نشان میدهد اروپا با «پارادوکس تسلیح مجدد» روبهروست یعنی کشورها و جوامعی که بیشترین بدبینی را به آمریکا دارند، کمتر حاضر هستند که برای دفاع مستقل خود هزینه بدهند، در حالی که کشورهایی مانند لهستان و بالتیک که شدیداً به آمریکا اعتماد دارند، بیشترین هزینههای دفاعی را متحمل میشوند. ریشه این شکاف در تفاوت ادراک تهدید، سنتهای صلحطلبانه غرب اروپا، محدودیتهای مالی و وابستگی عمیق نظامی و صنعتی به ایالات متحده نهفته است.
تا سال ۲۰۲۴، آلمان بزرگترین شریک تجاری ایران در اتحادیه اروپا بود. آلمان ۲۱۲ میلیون یورو کالا از ایران وارد کرد، در حالی که صادرات آن در مجموع ۱.۲۷ میلیارد یورو بود.
معرفی سپاه پاسداران به عنوان یک گروه تروریستی از سوی اروپا چیزی بیش از یک حرکت عمدتاً نمادین قابل تفسیر نیست.
وزیران خارجه اتحادیه اروپا در اقدامی ضد ایرانی تحریمهای جدیدی علیه ایران به بهانه حمایت از روسیه و آنچه اقدام در سرکوب اغتشاشهای اخیر در کشور خواندند، تصویب کرد.
این تحلیل نشان میدهد تمرکز ترامپ بر الحاق گرینلند نهتنها غیرواقعبینانه، بلکه به زیان منافع آمریکا است. نویسنده استدلال میکند که یک توافق سهجانبهٔ دانمارک–گرینلند–ایالات متحده، در هماهنگی با ناتو، میتواند امنیت قطب شمال، دسترسی به مواد معدنی حیاتی و بازدارندگی در برابر چین و روسیه را تضمین کند.
این مقاله با مقایسه مداخله شوروی در چکسلواکی ۱۹۶۸ و سیاستهای اخیر ترامپ درباره گرینلند، استدلال میکند که نشانههای افول رهبری آمریکا در نظم جهانی آشکار شده است. نویسنده معتقد است رفتارهای متناقض ترامپ بهویژه در قبال ناتو، روسیه و چین، اعتماد متحدان اروپایی را فرسوده و پروژه ترانسآتلانتیک را وارد مرحلهای نامطمئن کرده است؛ مرحلهای که ممکن است به بازتعریف معماری امنیتی غرب و تقویت نقش قدرتهای میانه و جنوب جهانی بینجامد.
